Tor ağını neyin oluşturduğuna kim karar veriyor: konsensüs, dizin yetkilileri ve köprü ayrımı
Her Tor bağlantısı bir mutabakat eylemiyle başlar. Tarayıcı ilk devresini kurmadan önce kandırıcı derecede basit bir sorunun güncel yanıtına ihtiyacı vardır: hangi aktarıcılar var ve hangilerine şu anda güvenilebilir? Tor ağını hiçbir şeyi tek bir sunucu kararlaştırmaz. Bunun yerine dizin yetkilileri denen küçük, sabit bir makine grubu bu soruyu birlikte, bir takvim çerçevesinde ve açıkta çözümler.
Tek belge, tek ağ
Ürettikleri belge konsensüsdür: Tor Project sözlüğüne göre dizin yetkililerinin saatte bir derleyip oyladığı tek belge. Her konsensüs bilinen aktarıcıları takma ad, anahtar malzemesi ve adresler taşıyan yönlendirici durum kayıtları olarak listeler ve her kaydı bayraklarla bant genişliği ağırlıklarıyla işaretler. Biçim, eksiksiz bayrak söz varlığı dahil, dizin belirtiminde belgelenmiştir. İstemciler bu bilgileri asla ağın bütününden öğrenmez. Yetkililerin adresleri ve uzun ömürlü kimlik anahtarları Tor'un kaynak kodunun içine gömülüdür ve belirtim, her yetkilinin kimlik anahtarını çevrimdışı tutmasını, onu yalnızca daha kısa ömürlü imzalama anahtarlarını onaylamak için kullanmasını ister. Ağın güven kökü bilinçli olarak küçük, denetlenebilir ve değişime yavaştır.Saatlik oylama, adım adım
İşleyiş belirtimin oylama zaman çizelgesinde durur. Her yetkili düzenli aralıklarla oyunu yayınlar: doğru olduğuna inandığı ağ durumu. Sınırı çizilmiş bir pencere tüm yetkililerin oylarını toplar, sonra ikinci bir pencere ortaya çıkan belgenin imzalarını toplar; belirtim bu pencerelerin her birinin en az yirmi saniye sürmesini zorunlu kılar. Tamamlanan konsensüs sabit bir sırayla üç zaman damgası taşır: valid-after, fresh-until ve valid-until; toplam ömrün tazelik döneminin en az iki katı olması gerekir. Her an en az üç konsensüsün geçerli olması beklenir. Dizin önbellekleri her yeni belgeyi valid-after ile fresh-until arasında indirir, sıradan istemciler onu ardından gelen daha uzun pencerede çeker ve süresi bir günden fazla geçmiş olan konsensüs tümüyle geçersiz sayılır."Her saat, gönüllüler tarafından işletilen bu dizin yetkilileri, Tor ağını oluşturan aktarıcılar için oy verir ve bir konsensüse varır."Bu cümle, Tor Project'in Kasım 2017'de Bastet'i duyuran yazısından geliyor; proje, dizin yetkilileri sisteminin çeşitliliğini ve kararlılığını artırmak için Bastet'i eklemişti. Aynı cümle, sessizce, düzenin bütününün de tarifi: yetkilileri gönüllüler işletiyor, onlar oy veriyor ve uzlaşmaları binlerce tekil aktarıcıyı tek bir ağa dönüştüren şey.
Bayraklar, bant genişliği ve mikro tanımlayıcılar
Yetkililerin oyladığı şey yalnız var olmaktan ibaret değil. Bir aktarıcı Authority, Exit, Fast, Guard, Running, Stable ya da V2Dir gibi bayraklar taşıyabilir; her biri sınanmış bir özelliği bildirir. Her oy ayrıca aktarıcının ölçülen bant genişliğini kaydeder; konsensüs bundan istemcilerin yol seçerken kullandığı ağırlıkları damıtır. Modern istemciler çoğunlukla konsensüsün mikro tanımlayıcı türünü çeker: oylanan durum satırlarını, istemcilerin gereksindiği kompakt tanımlayıcı parçalarının özetleriyle eşleştirir, tam sunucu tanımlayıcıları yerine.- Guard bir aktarıcıyı devrenin giriş konumu için uygun olarak işaretler.
- Exit bir aktarıcıyı yaygın kullanılan bağlantı noktalarından trafiği internetin geri kalanına taşımaya istekli olarak işaretler.
- Stable bir aktarıcıyı uzun ömürlü bağlantılara elverişli olarak işaretler.
- HSDir bir aktarıcıyı, onion hizmetlerinin tanıştırmalarını depolayan halkaya kabul eder.
- V2Dir bir aktarıcıyı dizin belgeleri sunabilen biri olarak işaretler.